Ik schreef het ooit op een bierviltje, "perfectie bestaat niet". Het zijn meestal de kleine imperfecties die iets mooi, echt of interessant maken. Neem de vrouw, een model met een volledig symetrisch gezicht, een gladde strakke huid, de mooiste glanzende haren en een volledig rechte neus, dat is al vrij snel een heel saai gezicht. De mooiste vrouwen komen wellicht in de buurt, maar hebben allemaal hun kleine imperfecties die hen maakt wie ze zijn.
Te vaak wordt er geprobeerd esthetiek of schoonheid te beredeneren. maar als je al die beredeneringen zou volgen en iets zou maken dat voldoet aan alle regels van esthetiek, dan zal het resultaat bloedeloos en oninteressant zijn.
Zo is het ook met steden. Neem de mooiste steden van de wereld, allemaal hebben ze hun afwijkingen. Zijn het niet de mensen, het verkeer of die paar lelijke gebouwen die de andere mooie gebouwen ontsieren, dan zijn het wel de opengebroken straten, lelijke reclameborden, steigers tegen de gebouwen, bouwputten of hijskranen.
Kopenhagen, daarentegen, is één van de schoonste en netste steden van Europa. De mensen maken een opgeruimde indruk, de straten zijn geveegd en er ligt er zelden één open. Zelfs de zeldzame bouwputten maken een montere indruk. Maar hoewel je er ook heel feestelijk en hip kan uitgaan heeft Kopenhagen iets slaapverwekkends over zich.
